"Şii mezhebinden" iddiası
Asılsız
İddia
Gerçek
Kuytul kendi mezhebini defalarca, aynı cümleyle söylemiştir: "Biz Ehl-i Sünnetiz, Şii değiliz. Ben Hanefi mezhebindenim."
Şia'nın hangi görüşlerini reddettiğini de sayarak belirtir:
- On iki imam anlayışı,
- imamların masum olduğu inancı,
- ric'at inancı,
- mut'a nikâhının helal sayılması,
- ilk üç halifenin kabul edilmemesi.
Sahabe konusundaki tutumu ise nettir: "Biz sahabenin tamamını adil olarak kabul ediyoruz. Sahabeye küfretmek asla caiz olamaz."
Bunlar yeni açıklamalar da değil. 2010, 2012, 2013, 2014 ve 2015 tarihli soru-cevap kayıtlarında aynı görüşler tekrarlanır; kendi ifadesiyle bu dersleri "20–25 sene evvel" de yapmaktadır.
Sahabe konusundaki tutumu iddiayı tek başına bozar. Şia'nın ilk üç halifeyi kabul etmemesini yanlış bulur, on iki imamdan ilk ikisi dışındakilerin halife değil ilimde ve takvada imam olduğunu söyler.
İddianın taşıyamadığı yük şu: bugüne kadar hiç kimse, ona ait Ehl-i Sünnet'e aykırı tek bir görüş gösterebilmiş değil. Oysa yüzlerce saatlik ders ve konferans kaydı açık erişimdedir; iddia doğruysa delil bu kayıtların içinden çıkarılabilir olmalıdır.
Bu iddia, 7 Eylül 2026'da CNN Türk "Tarafsız Bölge" programında yeniden dile getirildi. Programda sıralanan isnatların topluca cevabı: Cübbeli Ahmet'in CNN Türk'te Furkan Hareketi hakkındaki iddiaları — Furkan Hareketi'nin açıklamasının tam metni.
İddia nereden çıktı?
Çıkış noktası tek bir cümle: Kuytul, bir konuşmasında İran'daki devrimin âlimlere itaatle gerçekleştiğini söylemişti. Bu, devrimin nasıl olduğuna dair bir tespitti. Kendi açıklamasıyla:
"Benim söylediğim şey devrimin nasıl gerçekleştiği ile ilgili bir tespittir. Devrim İran'da da olur, Çin'de de olur, Rusya'da da olur. Ben, nasıl olduğunun tespitini yaptım sadece."
Bir olayın mekaniğini tarif etmek, o olayın arkasındaki inancı benimsemek değildir. İddia tam bu noktada kuruldu.
Şia hakkında ne söylüyor?
Görüşü iki parçalı ve ikisi de açık. Birincisi: Ehl-i Sünnet'in çoğunluğuna göre Şia, Ehl-i Sünnet'in dışındadır ve bazı görüşleri sebebiyle ehl-i bid'at kabul edilmiştir.
Bunun sebeplerinden biri hadis usulüdür. Ehl-i Sünnet'te sağlam ravilerden gelen hadis, hangi sahabeye dayanırsa dayansın kabul edilir. Şia'da ise rivayet zincirinde on iki imamdan birinin bulunması aranır. Bu şart yüzünden sahih olduğu halde kabul edilmeyen binlerce hadis olur, sünnetin dışına çıkılabilir.
İkincisi ise sık atlanan taraf: "Bu, bütün görüşleri yanlış demek değildir." Caferiyye mezhebinin görüşlerinin çoğu Hanefilere benzer. Kuytul burada da toptancılık yapmaz.
Şii–Sünni çatışması meselesi
Bu konudaki tavsiyesi, kendisine yöneltilen iddianın tam tersi yöndedir:
"Şii-Sünni çatışması başlatmak Amerika'nın projesidir. Bu oyuna gelmemek icap eder. Şu anda Şia'nın aleyhinde konuşan bir Sünni ya da Sünnilerin aleyhinde konuşan bir Şii, Amerika'nın ekmeğine yağ sürmüş olmaktadır."
Yani ilmî ayrılığı reddetmiyor, onu ilim adamlarına ve uygun bir zamana bırakıyor. Bunu "Şia sempatizanlığı" diye okumak, söylenenin tersine çevrilmesidir.
İran'ı eleştirdiği kayıt
İddiayı en açık şekilde bozan kayıt 20 Eylül 2013 tarihlidir. Suriye konusunda İran'ı doğrudan eleştirir:
"İran, Suriye konusunda yanlış yaptı… İran bu siyasetini bırakmalı… Bu yaptığı ile zalimi destekliyor gibi oluyor ve bu İran'ı tekfir eden tekfircilerin işini kolaylaştırıyor. Zalimle beraber görünüyor, bu Müslümanlara yakışmaz."
"İrancı" olduğu söylenen kişi, İran'ın bölgedeki en tartışmalı siyasetini alenen yanlış bulmaktadır.
Ehl-i Sünnet iddiası nasıl sınanır?
Kuytul'un teklifi basit ve hâlâ ortada duruyor:
"Bunu iddia edenler benim Ehl-i Sünnet'e aykırı bir görüşümü söylesinler."
Yüzlerce saatlik ders ve konferans kaydı açık erişimdedir. İddia doğruysa, delil bu kayıtların içinden çıkarılabilir olmalıdır.